Recensie: Library Kiss van Kasie West

Dit is zo’n boek dat ik zelf in de boekwinkel niet uit de schappen had gepakt, maar wat toch op mijn pad gekomen is dankzij de bookbox van celebratebooks. Het stond al een tijdje hoog op mijn to be read list en gisteren heb ik het eindelijk opengeslagen.

Laat me beginnen met te zeggen dat het boek ongelooflijk lekker en makkelijk wegleest. Het is bijna in spreek- en denktaalgeschreven, waardoor alles heel natuurlijk voelt en je al vanaf het begin een goed beeld krijgt van Autumn, hoe ze zichzelf ziet en hoe ze zichzelf zou willen zien. Ze heeft echt haar eigen stem en daardoor voelt ze al heel snel heel realistisch aan en als iemand die je kent.

Ik voelde dan ook erg met haar mee toen ze steeds meer met haar emoties in de knoop kwam te zitten en ontdekte dat het verschil tussen wie ze probeerde te zijn en wie ze daadwerkelijk was toch wel erg groot was.

Maar, en dat is waarom ik het boek uiteindelijk toch maar 3 sterren (Wel 3,5 eigenlijk) geef, ik vind het zelf jammer dat de eerste helft van het verhaal echt maar de helft van het verhaal was. Wat mij betreft had dat veel langer mogen duren, omdat het heel interessant was om te zien hoe 2 mensen, vol van oordelen over elkaar, langzaam naar elkaar toe groeien, zich langzaam voor elkaar open stellen, langzaam hun vooroordelen laten varen. Wat mij betreft was dat al meer dan genoeg geweest om een heel boek mee te vullen en een verhaal rond te schrijven.

Het tweede deel van het boek was voor mij wat minder, alhoewel ik me nu ik dit opschrijf bedenk dat het wellicht ook komt door hoe Autumn zich voelt. Ondanks alles is ze veel rustiger en voelt ze zichzelf veel beter in de eerste helft, wat ook erg logisch is gezien de omstandigheden en de druk die er in de tweede helft van het verhaal op haar schouders wordt gegooid.

Ik vond het tweede deel van het verhaal en het hele proces van Autumn die alles moet uitzoeken, zichzelf moet uitzoeken, moet leren grenzen te stellen en voor zichzelf op te komen, wel heel interessant, maar het kon wat mij betreft gewoon niet opboksen tegen de eerste helft die wellicht in zijn eenvoud, 2 mensen opgesloten in een bibliotheek met weinig te eten en weinig te doen, gewoon wel echt bijzonder was.

Dus, 4 sterren voor de eerste helft, 3 sterren voor de tweede helft.

Gastblog geschreven door Annette van Geloof

@Booksofhopeanddreams

https://www.instagram.com/booksofhopeanddreams/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s